Lange tenen

Lange Tenen

Laatst had ik een cliënt, die last had van irritaties op zijn werk. Te veel een angst-cultuur, waarbij hij zich de ellende van zijn collega’s te veel aantrok. Natuurlijk heb ik met hem gesproken en daarna zijn balans gemeten met een gong en klankschalen. Hieruit bleek: te weinig aarding in de bekkenzone en benen. Dit heb ik met een klankschaal aangepakt, zodat hij voelt hoe het is als daar meer aarding zit. Natuurlijk vertelde ik hem ook hoe hij dit in stand houdt.

Als voetreflexologe zie je heel veel voeten en leer je ze als vanzelf lezen. Bepaalde kenmerken aan voeten stemmen overeen met karakter-kenmerken. Ze vallen me als het ware automatisch op. Ik wilde ook zijn voeten zien en ook nu zag ik zo’n typerend kenmerk: “Je tweede tenen zijn langer dan de grote teen. Dit wijst op gevoeligheid. Trek je je veel aan van wat anderen meemaken en waar ze last van hebben?” Ja, dat klopt.”was het antwoord. “Door je aarding laag te houden bekken, benen en voeten, wordt je veel minder makkelijk uit balans gebracht.” De tenen blijven natuurlijk even lang.   Mijn opmerking bracht hem op de associatie met het gezegde “lange tenen hebben. Komt daar die uitdrukking vandaan, want voetreflexelogie is toch al heel oud?” Heel goed mogelijk, dat hier de oorsprong van de uitdrukking ligt. Met zekerheid is aangetoond, dat rond het jaar 1000 voetreflexelogie werd toegepast. Beweerd wordt dat de techniek al ouder is, al van: 2330 voor C. (Egypte) of zelfs al 5000 voor C. China, (India, Maya’s en Inca’s). In ieder geval is de techniek oud. Daarmee is misschien ook wel deze uitdrukking ontstaan. Dan lijkt het mij waarschijnlijk, dat deze uitdrukking in veel talen bestaat. Wie weet?